|
|
|
Deelnemende kunstenaars Membraan Driessens/Verstappen, beeldend kunstenaars Driessens en Verstappen ontwikkelden voor Pleinmuseum een 'trompe l'oeuil', een eigentijdse vorm van gezichtsbedrog. In hun optiek is het paviljoen geen solide architectonisch bouwwerk maar een loshangend doek - een beweeglijk membraan dat over een asymmetrisch kader is gespannen. Doordat dit virtuele doek alleen aan de randen van het paviljoen is bevestigd, kan het oppervlak zelf allerlei krachten weerspiegelen die er als het ware van buitenaf op worden losgelaten. Zo wordt met zijwaartse druk het effect van een windvlaag nagebootst, terwijl puntsgewijze krachten gedurende korte tijd prints in het doek achterlaten. Het doek is in principe kleurloos, maar door de continuë beweging ontstaat een geraffineerd spel van licht en schaduw dat is uitgedrukt in verschillende grijswaarden. Deze illusie wordt voortgebracht door een speciaal hiervoor ontwikkeld software-programma, waarmee de spanning van het oppervlak wordt bepaald, waarna er allerlei krachten op kunnen worden losgelaten. De visuele compositie die Driessens en Verstappen op basis van dit programma ontwikkelden wordt auditief versterkt door een electronische compositie van geluidskunstenaar Ton Driessens. Duur: 17 minuten (loop) Met medewerking van Ton Driessens Het beeldend kunstenaarsduo Erwin Driessens (1963) en Maria Verstappen (1964) werkt al samen sinds hun opleiding aan de Rijksacademie in Amsterdam (1991) en ontwikkelde sindsdien een veelzijdig oeuvre van software, machines en ruimtelijke objecten. Hun experimenten met de ontwikkeling van nieuwe digitale technieken worden ook buiten het kunstdiscours opgemerkt, in kenniscentra van kunstmatige intelligentie zoals universiteiten in Nederland en buitenland. Hier geven zij demonstraties van o.a. de door hen ontwikkelde computerprogramma's Ima Traveller, Breed en Tuboid. Momenteel werken zij aan interactieve software getiteld E-volver, waarmee dynamische beelden worden gekweekt op basis van een kunstmatig evolutieproces. |
